Madenciler Arasında

Vincent van Gogh, 25 yaşındayken, vaizlik yapma arzusuyla Belçika’nın maden bölgesi Borinage’a gider (Vincent 1878). Eğitim almamış olmasına rağmen, Mons kenti yakınlarındaki Wasmes köyüne alaylı vaiz olarak atanır (Ocak 1879). Görevleri arasında İncil okumaları düzenlemek, çocuklara ders vermek ve hastaları ziyaret etmek vardır. Van Gogh burada yoksulluk içinde yaşamasına rağmen kendini bütün varlığıyla hastaların bakımına adar.

 "Buranın insanı çok cahil ve eğitimsiz, çoğu okuma bilmiyor, ama onca zorluğuna rağmen işlerini yaparken gayet becerikli ve uyanıklar; cesur ve açık yürekliler; ufak tefekler ama duruşları dik; çukur gözlerinde hüzün var. Ellerinden her iş geliyor ve inanılmaz çalışkanlar. Heyecanlı bir yapıları var, zayıflık anlamında söylemiyorum bunu, çok hassaslar. Üzerlerinde baskı kurmaya çalışan herkese karşı içten gelen, derin bir nefret ve güvensizlik duyuyorlar. Madencilerle birlikteyken insanın madenci mizacında olması gerek; kendini beğenmişlik, kibirlilik, buyurganlık taslamak olmaz, yoksa onlarla anlaşamaz ve güvenlerini kazanamazsın."