‘Anne bugün üç kişinin yaptığı bir işi yaptım’ derdi.
Çünkü; kader (!)
Hilal Tok Evrensel
Evde açık kalmış televizyonda, A Haber var. Kimse televizyona bakmıyor. Arkada sırf açık olsun diye kalmış bir seyir gibi duruyor. Yemek yediğimiz sırada televizyona dikkat kesilen Muradiye, birden irkiliyor. “Kumanda nerede, niye burayı izliyoruz? Bugün davayı gösterecek bir yeri açalım, burası göstermez” diyor. Yastıkların altına gizlenen kumanda bulunup kanal çevriliyor…
Uşağım, eve gelirdi kollarını, ellerini saklaya saklaya. Ne oldu uşağım derdim. ‘Anne bugün üç kişinin yaptığı bir işi yaptım’ derdi. Benim uşağım kediye köpeğe hoşt demezdi, öyle bir adamdı bu” diyor.
“Eşinin canı madene gitti, oğlun kurayı kazandığında korkmadın mı?” diye soruyorum. “Korktum” diyor, “Hem sevindik hem güldük hem korktuk. İlk çıktığında dedik ki Suat’ın hayatı kurtuldu.”
Kibariye devam ettiriyor sözü, “İstanbul Havalimanı inşaatında 3 yıl çalıştı kardeşim. Üniversite okumadı, kazandı ama. Maddi durumlardan dolayı gidemedi. Bartın Üniversitesinde muhasebe bölümünü kazanmıştı. Seçenek işte… Bizim maddi durumumuz yoktu. Tek babadan maaş aldığı için annem, ‘Okursam sıkıntı çekeriz’ dedi Suat. ‘Ben askere gideyim, kimse sıkıntı çekmesin, sonra çalışırım’ dedi gitti. İlk kurada çıktığında, sevinçten ağladık, ama hep kaderi babama benzemesin diyordum.”
